"L'Enfer c'est les Autres"

De Franse filosoof Jean-Paul Sartre blijft bijzonder actueel met zijn bewering dat "de hel de anderen zijn"...

Zet een hoop mensen dicht bijeen in een kleine ruimte, dan duurt het niet langer dan 3 minuten eer de eerste spanningen vlijmscherp te snijden zijn. Het gezelschap begint met hoffelijke begroetingen, meestal niet gemeend, daarna wordt het benauwd en komen er nevelen aandrijven van ongenoegen, van vijandigheid, die overgaan in donderwolken, waarna onzichtbare onweders losbarsten. Gevoelens van afgunst en hoopvolle verwachtingen wisselen elkaar af. De onderlinge irritaties zijn niet merkbaar, onopvallend verschuilen ze zich achter een schuine mop, een luchtige opmerking of een geforceerd geflikflooi met de vrouw van een ander. Hoe anderser hoe beter... En intussen droomt iedereen van zijn pantoffels en een biertje in zijn zetel voor de tv... Of van zijn vertrouwde barkruk in zijn stamcafé... Of van intiem vreemdgaan... Als ze maar verlost zijn van dit broeinest van naarlingen die als sardientjes dicht bijeen in een blikje opgepropt zitten...