Voor mij een dagsoepke

Allochtone jongeren hebben een bijzonder sterk groepsgevoel. Als individu duiken ze incognito onder in 'de groep' waar de samenhorigheid hen bijeenhoudt en hen overmoedig maakt. De enkeling in de groep denkt niet meer logisch, remmingen vallen weg, en hij wordt gevoelig voor ophitsende kreten. Ontworteld en ontheemd zijn ze niet in staat om als individu een normale rol te spelen in onze maatschappij, ze leven in conflict met hun omgeving waarin ze niet kunnen integreren door een gebrek aan aanpassingsvermogen...

Soepvriendin heeft al eens verteld over de Hemel, waarin niet zomaar iedereen binnen mag. Als Sinte Pieter op zijn computerscherm ziet dat je vreemde indringers in onze samenleving verdedigt, dan ben je gedoemd om voor eeuwig te branden in de hel. Je behoort dan bij de ellendelingen die hier op aarde het leven van inboorlingen verknoeid hebben, die een harmonieuze samenleving verstoord hebben, door kwistig om te springen met stemrechten, met nationaliteiten, met regularisaties, en met al het manna dat zomaar uit de hemel gevallen komt...

Soepvriendin houdt graag duikers in de gaten als ze zich aan de auto voorbereiden op de duik onder water. Dan sleuren ze van alles mee naar binnen, naar de kleedkamer, naar de flessenvullerij, een slangetje hier, een darmpje daar, metertjes en wijzertjes ook overal, mondstukjes om in te blazen, god-weet-waarom, en dan zo'n buitenaards pony-bottleke (nieuw woord voor mij) soms ook nog. Een heel gechipoteer dus. De show houdt maar niet op.

Héél lang geleden, drie eeuwen geleden, schreef een onbekende auteur een aangrijpende tekst, die in een oude kerk gevonden werd. Datum van de tekst: 1692!

De Franse filosoof Jean-Paul Sartre blijft bijzonder actueel met zijn bewering dat "de hel de anderen zijn"...

Soepvriendin bracht een bezoekje aan het "Hutje op de Hei". Dat is een beauty farm waar de klanten tot in de zevende hemel gebracht worden. Ik zal eens vertellen wat ik allemaal gezien heb.

Eerst moest je je beurt afwachten in een speciaal kamertje, een soort voorgeborchte van de hemel, met knusse zitjes, zinnenprikkelende foto's tegen de muur, zwoele muziek, geestverruimende drankjes, en overal schemerverlichting.

Mr. Boss was één van de aanwezigen op de beruchte dag toen het hele gezelschap zich lekker liet gaan in café 't Gezwam.  De garçons konden het niet bijhouden, ze konden niet volgen met het laten aanrukken van borreltjes en trappistkuipen. Trappistkuipen waarvan de bodem veel te vlug in zicht was. Mr. Boss genoot van zijn glaasjes cognac, maar wist niet hoe verraderlijk cognac kon zijn. 's Anderendaags wist ie het wél... Soit.

Eeuwen geleden al beseften de Cisterciënzermonniken dat bier voedzaam was. Al van bij het ontbijt dronken ze hun biertjes, hun 'vloeibaar brood'. De sobere monniken wisten hun leven aantrekkelijk te maken, zonder zorgen, zonder zeurende vrouwen aan hun oren... Ze kwamen naar België om bier te gaan brouwen. De 'Trappisten'! Het succes van de trappisten inspireerde andere brouwerijen tot het maken allerlei andere bedwelmende brouwseltjes...

Misdienaars en koorknapen zijn de beste minnaars. Die komen stilletjes en verlegen aangeschoven, die vinden geen bh-sluitingen, weten geen blijf met hun handen, en met hun houding weten ze helemáál geen raad. Ze komen niet hebberig en bezitterig aangestormd met trompetgetoeter en tromgeroffel, ook niet met hoorngeschal. Maar na heel wat geklungel komt de virtuoos in hen boven... Eerst stuntelen, en dan exploderen!...

Heeft de lezer zich laten verleiden door de agressieve rood-zwart-reclame, door de ophitsende kreten? Dan heb je bij de ingang van de mega-winkel wellicht het indrukwekkende bord opgemerkt waarop allemaal foto's prijken van behulpzame, vriendelijke jongemannen in een rood pakje. Die knappe gasten heten je  welkom en zien er behulpzaam en vriendelijk uit. Ze lokken je naar binnen met een brede smile op hun sm***. Maar als je eenmaal binnen bent, kun je fluiten naar hun vriendelijke behulpzaamheid.